چاپ این نوشته
01028

در مـــــسیر سالــــمندی

هیچ گاه با توجیهاتی از این قبیل که پیر شده ام، از ما گذشته است، دیگر نمی توانم و … دست از فعالیت برندارید. کار و کوشش به فرموده معصومین، تفریح مومن است. خمودگی، بی حوصلگی، احساس ناتوانی و نارضایتی از عواقب بیکاری و نداشتن فعالیت مؤثر است.

به گزارش سلامت نا؛  همه ماباور داریم، زندگی یک موهبت و فرصت است. یک هدیه بی همتا و البته در عالم خاکی تکرار نشدنی.

گذر از مراحل مختلف عمر هم، فراز و نشیب های خود را دارد و از ویژگی هایی برخوردار است؛ اما انگار ما انسان ها مبتنی بر میل مان به زندگی و بقا و نوعی جاودانگی طلبی، از هر چه که در زندگی بوی پیری و پایان بدهد، گریزانیم؛ شاید به همین دلیل است که با نزدیک شدن به میانسالی و طی این دوران از ورود و نزدیک شدن به مرحله سالمندی نگرانیم.

در این نوشتار نگاهی داریم به آمادگی های لازم برای ورود به سالمندی و مواجهه با آن.
برای آن که دوره سالمندی برایمان همراه با احساسات خوب و خوشایند باشد، باید برای ورود به آن آماده باشیم و مقدماتی را برای خوب طی کردن آن مهیا کنیم. این آمادگی و مقدمات شامل چند نکته است که به آن ها اشاره می کنیم.
نگرش درست به سالمندی
همانند دیگر موضوعات زندگی، پایه ای ترین نکته داشتن نگرشی درست، منطقی و واقعی به موضوع است. این که نگاه درستی به زندگی و معنایی از آن برای خود داشته باشیم، تأثیری بنیادین بر تمام ابعاد زندگی ما دارد. در این مورد خاص نیز نگرش صحیح بر دو مسئله مهم استوار است:
یک – زندگی در دنیا فقط یک فرصت موقت و گذراست و همه ما در زمین حکم مسافر را داریم و روزی باید آن را به مقصد نهایی ترک کنیم. پذیرش و باور این امر ما را از دل بستن های عمیق که موجب دردناک شدن دوره سالمندی می شود، پرهیز می دهد.
دو- سالمندی نیز یک دوره طبیعی عمر همانند دوره های پیشین است و اصلا رخداد منفی و بدی نیست. اصولا دوره های زندگی با این نگاه قابل ارزش گذاری (خوب و بد) نیستند.
* نکته طلایی در این بخش هم، آن است که کسی که در این دوره ها حضور دارد، یک فرد ثابت یعنی شما هستید و این دوره ها هستند که بر شما می گذرند، پس اصلا اتفاق بدی رخ نداده است و این شما هستید که به عنوان عنصر ثابت این جریان به آن معنا می بخشید و آن را شکل می دهید.
از سال ها پیش به فکر دوره سالمندی باشید
عمر دست خداست؛ ولی همه ما به امید زنده ایم و زندگی می کنیم و وظیفه داریم به بهترین، درست ترین و سالم ترین شیوه زندگی کنیم. باید به گونه ای برنامه های مان را پیش ببریم که در هر لحظه و دوره زندگی امتداد همان برنامه را با هدف های ارزشمند دنبال کنیم. اگر در دوره های جوانی و میانسالی با تدبیر، رضایتمندی و با نقشی موفق و تأثیرگذار زندگی کرده باشیم، طبیعی است که دوره سالمندی را نیز با احساس رضایت آغاز کنیم و ادامه بدهیم؛ بر این اساس بسیار مهم است که بدانیم آن چه امروز انجام می دهیم در شکل گیری فردای خوشایند یا ناخوشایند تأثیرگذار است و به آن جهت می دهد؛ آن هم فردای سالمندی که قوای ما دیگر به اندازه امروز نخواهد بود.
پذیرای واقعیت های زندگی باشید
اصولا داشتن روحیه ای پذیرا نسبت به رخدادها و پدیده های واقعی و تازه زندگی همواره یک عامل مثبت و کمک کننده است تا با دشواری ها، پستی و بلندی ها و مسائل گوناگون آن رویارویی درستی داشته باشیم.
سالمندی هم یک واقعیت زندگی است، با پذیرش آن می توانیم متناسب با ویژگی های این دوره و نیز متناسب با نیروها و امکانات خودمان در این دوره، از آن به شیوه ای مؤثر استفاده کنیم و این دوره را که در نظر بیشتر افراد با کسالت، پیری، ناتوانی، درماندگی و … همراه است به فرصتی ارزشمند و قابل استفاده تبدیل کنیم.
شاد باشید
برای ورود به سالمندی و طی آن، باید اندوخته هایی را از قبل به همراه خود ببریم. توصیه اکید می شود، اندوخته تان را از نشاط و سرزندگی لبریز کنید. این امر باعث می شود شما همواره با خود انرژی لازم برای انجام فعالیت ها به صورتی مؤثر و نیز حضوری اثربخش برای خود و دیگران را به همراه داشته باشید. برای بانشاط بودن به هزینه مالی و حتی زمانی و مکانی نیازی نیست، تنها چیزی که شما باید برای این امر مهم در نظر بگیرید، یک خواست و اراده واقعی است که با تصمیم قاطع حاصل و با چهره ای بشاش آغاز می شود که آن را باید از همین حالا که سال ها تا سالمندی فاصله دارید، به کار ببندید.
کار کنید
هیچ گاه با توجیهاتی از این قبیل که پیر شده ام، از ما گذشته است، دیگر نمی توانم و … دست از فعالیت برندارید. کار و کوشش به فرموده معصومین، تفریح مومن است. خمودگی، بی حوصلگی، احساس ناتوانی و نارضایتی از عواقب بیکاری و نداشتن فعالیت مؤثر است. حتما شما هم در اطراف تان کسانی را دیده اید که با وجود کهنسالی و داشتن سن و سال زیاد از کار دست نمی کشند، این مردان و زنان استوار قدیم یک جمله آشنا دارند که می گویند: «اگر کار نکنم، مریض می شوم» واقعیت هم همین است که آثار روانی انجام کار مؤثر ، نقش تعیین کننده ای هم در سلامت جسم دارد و هم در احساس رضایتمندی.

بسیاری از سالمندان احساس نارضایتی و ناخوشایندی تجربه می کنند که علت اصلی آن، این است که احساس می کنند دیگر نقش مؤثری برای خود و دیگران ندارند و با این احساس بازی را می بازند، در حالی که کارو فعالیت یعنی این که من هستم و دارای کارکرد مؤثر و کاملا محسوسی در زندگی هستم. برای داشتن کار و فعالیتی مناسب در دوره سالمندی از دوره های جوانی و میانسالی باید به فکر بود.
ادامه دارد…

نیره حسینی

telegram

Go to TOP